Archief van 'Achtergrond'
Waar praten we over als we het over voltooid leven hebben? In de uitgave ‘Voltooid leven. Waar praten we over?’ worden aan de hand van vragen en antwoorden, de feiten achtergronden, jurisprudentie en uitkomsten van bijna twintig jaar debat op een rij gezet.
U kunt de folder in het Nederlands of in het Engels downloaden bij Folder.
De Nederlandse versie is ook te bestellen via de site van de NVVE.
Kosten € 2,50 (administratie- en verzendkosten).
Leverbaar vanaf 23 februari 2010.
Geplaatst op 2 februari '10 door Marleen Peters, onder Achtergrond | Geen reacties
Op 22 april 1998 gaf huisarts Philip (FLip) Sutorius een dodelijke mix medicijnen aan de 86-jarige oud-PvdA senator Eduard Brongersma. Vijf jaar later, in 2003, bepaalde de Hoge Raad dat deze hulp niet had gemogen. Niet omdat Brongersma niet ernstig zou hebben geleden; ook niet omdat de huisarts fouten zou hebben gemaakt. De raad meende dat de aard van het lijden van Brongersma, die levensmoe was, geen hulp bij levensbeëindiging toestaat. Levensmoeheid is geen ziekte en daarom dus geen grond voor euthanasie, oordeelde de raad.
In de serie Na het nieuws (de Volkskrant 31-8-2009) kijkt Sutorius met de ogen van nu naar de roerige tijden van toen. Lees het hele artikel hier.
Geplaatst op 2 februari '10 door Marleen Peters, onder Achtergrond | Geen reacties
Op 19 oktober 1991 plaatse hoogleraar Huib Drion op de opiniepagina van NRC Handelsblad een pleidooi voor de vrije verstrekking van zelfdodingmiddelen aan oude mensen. Het artikel Het zelfgewilde einde van oudere mensen leidde tot grote commotie in binnen- en buitenland. Zelfs de Japanse televisie stond voor zijn deur voor een interview. Het duurde dan ook niet lang voordat ‘de pil van Drion’ een begrip werd.
lees verder…
Geplaatst op 2 februari '10 door Marleen Peters, onder Achtergrond | Geen reacties
‘HET BESLUIT DAT HET GENOEG IS, IS EEN HEILIG BESLUIT’
Al bij zijn leven was duidelijk dat Marten Toonder in zijn schepping van Olie B. Bommel en diens trouwe metgezel Tom Poes, zijn dood royaal zou overleven. Maar dat maakte voor hem het laatste traject niet veel begaanbaarder. Na 35 jaar in Ierland gewoond te hebben, woonde hij tot zijn overlijden in 2005 in een klein tweekamerappartement in het Rosa Spierhuis in Laren. Het leven liet hem geen andere keus. Langzaam maar zeker liet zijn lichaam hem in de steek. Tweemaal was hij getrouwd, beide vrouwen en ook zijn vier kinderen zijn ontvielen hem. In een gesprek dat geen einde kende, sprak Marten Toonder in 2003 met Hans van Dam over het leven, de geest, veroudering, onthechting, eenzaamheid en de treuzelende dood. En over wat hij het meest vanzelfsprekend noemde: op een zelfgekozen moment te mogen sterven. lees verder…
Geplaatst op 2 februari '10 door Marleen Peters, onder Achtergrond | 1 reactie
